Cena stacji zasilania nie mówi nic. Liczy się koszt watogodziny

Zestawienia stacji zasilania układa się według ceny. To najgorsze z możliwych kryteriów, bo ukrywa jedyną liczbę, która ma znaczenie: ile płacisz za jedną watogodzinę.

Podziel cenę przez pojemność dla dwóch dowolnych pozycji z tabeli na dole strony, a zobaczysz rzecz nieoczywistą: droższa stacja bywa tańsza. Najgorszy stosunek ma zwykle pozycja najmniejsza, a nie ta o najniższej cenie na metce — bo obudowa, falownik i elektronika kosztują tyle samo niezależnie od tego, na ile watogodzin się rozłożą.

Konkretnych liczb nie wpisujemy w ten akapit: tabela pochodzi z żywego feedu sklepu i każda liczba wpisana tu ręcznie zestarzałaby się po najbliższym pobraniu cen. Aktualną rozpiętość serwis podaje pod tabelą i przelicza ją przy każdej publikacji.

To nie jest przypadek jednego sklepu. Tak działa cena stacji: obudowa, falownik, elektronika i ekran kosztują tyle samo w małej i w dużej, a rozkładają się na inną liczbę watogodzin.

Ile watogodzin potrzebujesz

Zanim spojrzysz na tabelę, potrzebujesz jednej liczby: ile energii zużywa twoje gospodarstwo na dobę. Bez niej wybierasz między pojemnościami, które nic ci nie mówią.

Kalkulator na stronie głównej liczy to z listy urządzeń, które zaznaczysz. Rząd wielkości, żebyś wiedział, czego się spodziewać:

• Router, telefony, oświetlenie LED — kilkadziesiąt watogodzin na dobę. Do tego stacja nie jest potrzebna; powerbank wystarczy i kosztuje dziesięć razy mniej. Kalkulator powie ci to wprost, jeśli nie zaznaczysz nic więcej.
• Lodówka — około 350 Wh na dobę. To ta pozycja, przez którą stacja zaczyna mieć sens.
• Koncentrator tlenu — około 2800 Wh na dobę. Tu żadna przenośna stacja z tego zestawienia nie wystarczy na trzy doby i trzeba to powiedzieć wprost.

Do policzonej wartości dolicz zapas: producent podaje pojemność ogniw, a nie energię, którą realnie z niej wyjmiesz. Straty falownika i rezerwa dolna to w praktyce kilkanaście procent.

Moc jest ważniejsza od pojemności

Najczęstszy błąd przy zakupie, i najdroższy.

Pojemność mówi, jak długo. Moc mówi, czy w ogóle. Stacja o pojemności 1024 Wh i mocy gniazda 600 W nie uruchomi urządzenia, które pobiera 1500 W — niezależnie od tego, ile ma w baterii.

Gdzie to boli najbardziej: pompa głębinowa w domu jednorodzinnym. Silnik pompy przy starcie pobiera wielokrotność mocy roboczej — prąd rozruchowy bywa trzy–pięć razy wyższy. Stacja dobrana „na moc pompy z tabliczki” nie ruszy jej ani razu. To samo dotyczy lodówki ze sprężarką, wiertarki i każdego silnika.

Dlatego producenci podają dwie liczby: moc ciągłą i moc szczytową (nazywaną „mocą chwilową”, „rozruchową” albo z angielska surge; część sklepów pisze też „moc podnoszenia”). Patrz na obie, a przy silnikach — przede wszystkim na szczytową.

Chemia: LiFePO4 czy nic

Wszystkie stacje w zestawieniu, przy których udało się to ustalić, mają ogniwa LiFePO4 (litowo-żelazowo-fosforanowe). To dobrze i to jest kryterium, na którym nie warto oszczędzać.

Różnica wobec starszej chemii litowo-jonowej: LiFePO4 wytrzymuje kilka razy więcej cykli ładowania, znosi niskie temperatury i jest znacznie bardziej odporna na przegrzanie. Dla sprzętu, który ma leżeć naładowany przez lata i zadziałać raz — to jedyny sensowny wybór.

Osobna uwaga o mrozie: żadna chemia litowa nie ładuje się poniżej zera bez uszkodzenia ogniw. Dobre stacje mają grzałkę i po prostu odmawiają ładowania, gdy jest za zimno. Rozładowywać można — ładować nie. Jeśli planujesz trzymać stację w nieogrzewanym garażu, to jest pytanie do specyfikacji, a nie detal.

Stacja czy generator

Intuicja mówi: generator daje więcej mocy za mniejsze pieniądze. Jest w tym haczyk, ale relacja, na którą się powołujemy, jest słabsza, niż byśmy chcieli — i mówimy o tym wprost.

Pod artykułem DOU o przygotowaniu na blackout czytelnik opisuje swój agregat 1,2 kW: „споживання до 200 ватт, а він все одно генерує мінімум 600 і відповідно спалює бензин”. To komentarz użytkownika, nie pomiar i nie treść samego artykułu (DOU). Traktujemy go jako ilustrację zjawiska, a nie jako liczbę do liczenia.

Samo zjawisko jest realne i wynika z konstrukcji: silnik w typowym agregacie pracuje ze stałą prędkością obrotową niezależnie od obciążenia, więc zużycie paliwa spada przy małym obciążeniu znacznie wolniej niż pobierana moc. Agregat obciążony w kilkunastu procentach pali prawie tyle, co obciążony w połowie.

Sprostowanie z 1 września 2026. Do tego dnia cytowaliśmy stąd jeszcze jedną liczbę — „dziesięć litrów paliwa na naładowanie niewielkiego zapasu”. Autor komentarza napisał coś przeciwnego: spalił „лише 10 літрів бензину того року”, czyli przez cały sezon, i uznał to za mało. Odwróciliśmy sens jego zdania na niekorzyść agregatu, przy okazji polecając droższy sprzęt. Liczba jest usunięta, a notatka zostaje.

Z tego wynika prosty podział:

• Router, telefony, światło, lodówka — stacja. Generator spali paliwo na własną pracę, a do tego nie postawisz go w mieszkaniu i nie uruchomisz w nocy bez konfliktu z sąsiadami.
• Pompa głębinowa, kocioł z podajnikiem, warsztat — generator. Tego stacja nie udźwignie ani mocą, ani pojemnością.

Więcej o generatorze, łącznie z dwiema rzeczami, które przy nim zabijają, piszemy w tekście o domu jednorodzinnym.

Panel słoneczny: co realnie doładuje

Panel dokłada energię, ale znacznie wolniej, niż sugeruje jego moc.

Moc panelu podaje się w warunkach laboratoryjnych: pełne słońce, prostopadle do promieni, chłodno. W polskiej zimie, przy zachmurzeniu i niskim słońcu, realny uzysk to ułamek tej liczby.

Według PVGIS — kalkulatora Komisji Europejskiej — panel 400 W na dachu pod kątem 35° na południe daje w Warszawie w grudniu 0,32 kWh na dobę, a w czerwcu 1,8 kWh. Grudniowy uzysk odpowiada niecałej godzinie pełnego słońca. Swoje miasto, miesiąc i ustawienie panelu policzysz w kalkulatorze uzysku.

Praktyczny wniosek: panel 100 W nie „naładuje stacji w ciągu dnia” w styczniu. Panel jest rozwiązaniem na awarię trwającą tygodniami, a nie na trzy doby — w trzy doby wystarczy naładowana stacja.

Wszystkie dostępne stacje, uszeregowane po cenie za watogodzinę

Poniższa tabela nie jest rankingiem „najlepszych”. Nie mieliśmy tych stacji w rękach i nie testowaliśmy żadnej. Jest w niej jedno kryterium, policzone z ceny i pojemności: ile płacisz za watogodzinę. Kolejność wynika wyłącznie z tej liczby.

Czego tabela nie obejmuje: mocy ciągłej i szczytowej — tych danych sprzedawca nie podaje w sposób, który da się odczytać automatycznie, a wpisywanie ich ręcznie oznaczałoby, że po miesiącu będą nieaktualne. Moc sprawdź w karcie produktu, zanim kupisz. Przy silnikach to ważniejsze niż wszystko powyżej.

Skąd te dane

Ceny i pojemności pochodzą z katalogu sklepu partnerskiego i odświeżają się razem z nim — data przy tabeli mówi, kiedy. Pojemność odczytujemy z nazwy produktu i odrzucamy wartości nieprawdopodobne; jedna pozycja z zestawienia wypadła właśnie z tego powodu.

Nie otrzymujemy prowizji za żadną konkretną stację z tej tabeli bardziej niż za inną — stawka jest ta sama dla całego sklepu, więc kolejność nie ma jak zależeć od naszego zarobku. Zasady opisujemy w Metodyce, a stan partnerstw w Nocie prawnej.